Eşqim...
Könlüm ağlama qəminə ruhumda dözməyir,
Eşqim yanır ahım-harayım göylərdə səslənir.
Dözməz bu ürək əzablara gülmərəm onsuz,
Eşqin adı dənizdi, qəlbisə qara, susuz.
Nə vəfasın gördümki indi cəfasın çəkəm,
Yüküm ağırdı mən əfsus yüküm ilə təkəm.
Bir ovuc susan səhrada bu susuz cana,
Qıymadın, Şərmi adın? Nə deyim bu adına...
Bilirəm o çağlar sönüb eşqimin çırağı,
Ona mən çatmadım, uzaqlardadır sorağı.
Müəllif Mehriban Atakişiyeva

Amma indidən belə kədərli şerlər yazmağım səbəbi nədir?![Forum-Az [alqish.gif]](./images/smilies/alqish.gif)
